Ο παρών Χάρτης διδάσκει Πολιτική – Όμως η Πολιτική Αθήνα είναι ανεπίδεκτη μαθήσεως

Απλά μαθήματα Πολιτικής Γεωοικονομίας και Γεωοικονομικής Δημοκρατίας. Όμως ο Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι 296 δεν μπορούν. Απεναντίας, ο Ελληνισμός μπορεί.

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Ο χάρτης της ΑΟΖ μας από τον περιβαλλοντικό τομέα του ΟΗΕ, (UNEP/MAP-SPA/RAC), της 20ης Δεκεμβρίου 2019, είναι  ο άσσος στο μανίκι αλλά και ο εθνικός τίτλος κυριότητας, για την προδιαγεγραμμένη ακύρωση των λεγόμενων “Τουρκολιβυκού μνημονίου και Γαλάζιας Πατρίδας”.

Η ανάθεση της υπόθεσης σε εξειδικευμένο Διεθνές Νομικό Γραφείο είναι η αμέσως απαιτούμενη ενέργεια. Είναι επιπλέον έκφραση έμπρακτης συγνώμης του Μητσοτάκη, όπως και των υπολοίπων μελών της Βουλής, για την επταετή αποσιώπηση του συγκεκριμένου χάρτη και των αρχείων του περιβαλλοντικού τομέα του ΟΗΕ που βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, όλα αυτά τα έτη.

Ούτε η κουτσή συμφωνία με την Αίγυπτο χρειάζονταν πλέον το 2020 ούτε η εγκληματική μείωση της επήρειας των Ελληνίδων νήσων με πρόσωπο στην Ανατολική Μεσόγειο που υποθήκευσε το μέλλον της επανένωσης του θαλάσσιου Ελληνισμού, μεταξύ της Ελλαδικής και της Κυπριακής ΑΟΖ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ευαγγελισμός: Η μεγάλη επιστροφή του ιστορικού κτηρίου του Πανεπιστημίου Κρήτης

Οι δυο θαλάσσιοι διάδρομοι του μεταξιού της Κίνας και του IMEC της Ινδίας μετά του Ιανού Trump, που διατρέχουν τις ΑΟΖ μας στην Ανατολική Μεσόγειο, αγκαλιάζοντάς τες, ενώ ταυτόχρονα κάνουν bypass την Τουρκία, αποτελούν επιπλέον σοβαρές μαρτυρίες.

Η Αλγεβρική παράσταση της Ανατολικής Μεσογείου είναι τριώνυμο. Μάλιστα οι δυο ρίζες του είναι Ελληνικές. Η Κυπριακή ΑΟΖ και η Ελλαδική. Η Κύπρος έχει κάνει συστάσεις κάθετης συνιδιοκτησίας, στη θάλασσα, με όλα τα Ανατολικά της ευρισκόμενα κράτη καθώς και Νότια με την Αίγυπτο. Σε λίγο δε, ένας νέος συλλογικός λιμένας Πειραιάς θα απλώνεται σε όλη τη Νότια Κρήτη.

Οι δυο Διεθνείς θαλάσσιοι Δρόμοι της Ευρασίας, πότε διαμέσου του Αιγαίου Αρχιπελάγους και πότε διαμέσου του Νότιου Κρητικού Πελάγους, θα ενώνουν την ξυπνητή πλέον και πρώην κοιμωμένη του Χαλεπά περιοχή της Ευρασίας, με τη Γηραιά Ήπειρο.

Και κάποτε η μόδα αυτή της παράκαμψης της Τουρκίας θα φτάσει και στην πατρίδα μου τον Έβρο, ως Θρακική Διώρυγα και παράκαμψη των Τουρκικών Στενών. Και ας είναι η Αθήνα ακόμη ντεμοντέ. Τα αγώια ξυπνούν τους αγωγιάτες εμπνέοντας νέους θαλάσσιους διαδρόμους. Απλά τα Στεριανά Δαρδανέλια θα γίνουν και αυτά θαλάσσια.

Μπορεί η Ελλάδα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα να έχει ως όρια: “ τρία μέρη νερό και ένα μέρος βράχος”, όμως η συνταγή για το γλύκισμα δεν το κάνει νερουλό. Αντίθετα καλλίγραμμο, σφριγηλό και σφιχτοδεμένο σώμα ήταν. Άλλο τώρα που η πρωτεύουσα του, το γέμισε με μεταστάσεις ένα σωρό, όταν δεν το εκκένωνε δημογραφικά. Με την εκ νέου κατοίκηση, να αποτελεί τον οραματικό μας ορίζοντα σε μια γεωγραφία της Αλήθειας και μια Δημοκρατία, την Τέταρτη, με Ιερότητα.

Αλλά και η θαλάσσια Ελλάδα δεν είναι μόνο νερό. Είναι κυρίως ΑΟΖ, όπου δεν έχει καμιά δουλειά ο αλιευτικός Αττίλας. Όπως και ο ομώνυμος ψηφιακός και χαρτογραφικός. Όπως επίσης η Ελλάδα δεν έχει καμιά δουλειά να αποκαλεί την ΑΟΖ του Αιγαίου Αρχιπελάγους, υφαλοκρηπίδα. Γιατί η ΑΟΖ είναι χίλια πράγματα περισσότερο.

Και τέλος να αξιοποιήσει το τελευταίο δώρο του οικολογικού χάρτη του ΟΗΕ και του Vibero. Το ότι το Νότιο Τόξο της Χώρας: “Ταίναρο, Κύθηρα, Αντικύθηρα, Κρήτη, Νότιο Κρητικό Πέλαγος, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος”, αποτελεί κλειστό νομικά τείχος. Και ότι αυτό σημειώνεται στο χάρτη  με τα δυο κόκκινα τετράγωνα αποτυπώματα, ενδεικτικά, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες των άρθρων της UNCLOS {άρθρο 36 κλπ}. Με τις transit διελεύσεις να μετατρέπονται σε αβλαβείς και με την Ελλάδα να ξαναγίνεται η Κυρία των ιστορικών της άλλωστε θαλασσών.

Αφιέρωση: Το άρθρο, μαζί με τον Χάρτη της Γεωγραφίας της Αλήθειας, αφιερώνεται στο Στρατηγό Δημήτρη Αλευρομάγειρο, τόσο για την υπέρ του Ελληνισμού ιστορική του διαδρομή, όσο και για το ηθικό βάρος που έχει το όνομά του, στην τιμή που έκανε στο γραπτό μου το Δεκέμβριο του 2025: Δεν υπάρχει Αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα, ούτε Περιφερειακό. Υπάρχει μόνο Αθηναϊκό πρόβλημα. Να Δανειστείτε για τους Αγρότες σας είπαμε! Όχι για το Ζελένσκι.