ΜΟΝΟΝ ΑΟΖ ΚΑΙ 12 ΜΙΛΙΑ, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ “ΑΛΑΤΙΣΟΥΝ”, ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!

Όταν οι διαχρονικές ανάλατες ομιλίες δωρίζουν τα ακριβά μάλιστα καύσιμα στην τουρκική μηχανή, η απουσία ενός χάρτη -όπως του ΟΗΕ ή της Σεβίλλης- ως Νόμου, προδιαγράφει μια επόμενη Ελληνική, ειρηνική αυτή φορά, ήττα. Χ. Κηπουρός

Ας ακουστεί μια αλήθεια στα αυτιά του Μεγάρου Μαξίμου, όσο κι αν ξεβολεύει την κλινικά αποστειρωμένη πολιτική των Αθηνών. Μια πολιτική σαν να προέρχεται από το γνωστό ιατρείο του Κολωνακίου και εξαντλείται στην απραξία, νομίζοντας ολέθρια ότι το να μην έχεις πολιτική, είναι και αυτό μια πολιτική. Δηλαδή εκτός από τον Ιατρικό κομπογιαννιτισμό, να υπάρχει και πολιτικός, όπως λένε ότι: “στου κασίδη το κεφάλι μαθαίνουνε μπαρμπέρηδες”.

Ενώ η Άγκυρα επιχειρεί στρατηγική μετατόπιση, μετατρέποντας, με μια «αλά τούρκα UNCLOS», την ανομία των θαλάσσιων αυθαιρέτων, -γαλάζια πατρίδα, μνημόνια, πάρκα κλπ- σε κυριότητα και κυριαρχία, η Αθήνα απαντά με μια λέξη-φετίχ: «υφαλοκρηπίδα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Μπαράζ μεταναστευτικών ροών στη Νότια Κρήτη- Πάνω από 200 μετανάστες μέσα σε λίγες ώρες

Απέναντι σε αυτή την κατρακύλα, που την ονόμασαν διολίσθηση, το ιστορικό αίτημα είναι: «ΑΟΖ και 12 μίλια». Ένα σύνθημα που τσουρουφλίζει ακόμη και την κουτοπόνηρη Ε.Ε., η οποία, ασκώντας μια ιδιότυπη «λεξοκτονία», λανσάρει το γραφειοκρατικό ακρωνύμιο ΘΧΣ (Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός), σβήνοντας την πρώτη κυριαρχική λέξη της ΑΟΖ: το «Αποκλειστική».

Αντί ο Πρωθυπουργός να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά, ψάχνει λύσεις στην αοριστία. Η  οποία πάντοτε στην ιστορία και τη γεωγραφία προοιωνίζει παραχώρηση. Οι επικοινωνιακοί «Γκρίνγκερ» που τον περιστοιχίζουν δεν γνωρίζουν ούτε από ιστορία ούτε από γεωγραφία· τον συμβουλεύουν απλώς με δανεικές ατάκες κοτσάνες της Χίλαρι Κλίντον, όπως «το τηλεφώνημα στις τρεις τα μεσάνυχτα».

Όμως η ιστορία και η γεωγραφία απέχουν παρασάγγες. Το κλειδί τους είναι το bypass της Τουρκίας, το οποίο ήδη υλοποιούν οι δύο παγκόσμιοι θαλάσσιοι διάδρομοι, της Κίνας (BRI) και της Ινδίας (IMEC). Εκείνοι ξέρουν καλά με ποια «μουτρόχωρα» είχαν να κάνουν. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός τυρβάζει περί άλλα. Και όχι μόνο αυτός αλλά και οι προηγούμενοι.

Η στερεότυπη επίκληση του «Διεθνούς Δικαίου» από το βήμα του ΟΗΕ αποδεικνύεται κενή περιεχομένου. Είναι μια λεκτική αοριστία, ένα βολικό άλλοθι για τη διαχρονική απραξία. Διεθνές  Δίκαιο άλλωστε επικαλείται και ο Ερντογάν.

Ο ερχόμενος Οκτώβριος της Τουρκίας, με την προαναγγελθείσα νομοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας», δεν θα βρει καμία δραστική απάντηση, αν δεν υπάρξει ένας ηθικός και εθνικός νόμος από τη μεριά μας: να γίνει άμεσα νόμος του κράτους ο ακαδημαϊκός οικολογικός χάρτης του ΟΗΕ και της Σεβίλλης. Κάτι για το οποίο έχω ετοιμάσει τόσο το προσχέδιο Νόμου, όσο επίσης και την εισηγητική έκθεση.

Και επειδή αυτός ο χαρτοπόλεμος δεν έχει κομφετί, απαιτείται και η άμεση προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη, ώστε να συνδράμει στην ακύρωση των Τουρκικών αυθαιρεσιών. Μόνο έτσι η Ελλάδα θα σταματήσει να είναι θεατής «ειρηνικής εισβολής και καταπάτησης» του αιγαιομεσογειακού μας χώρου, η οποία πρόκειται να μας στερήσει υδάτινη έκταση ίση με 85.000 τ.χλμ. –μέγεθος που ισούται με 25 Αττίλες Κύπρου ή 5 Μικρασιατικές απώλειες ή 1000 λίμνες Πρέσπες. Η Αθήνα δεν έχει παιδεία, ας μάθει τουλάχιστον προπαίδεια.

Όσο για τη Βουλή, που λειτουργεί επίσης διαχρονικά ως θεσμικός υπνοθεραπευτής, ας μάθει ότι οι πολίτες δεν υπνωτίζονται πια. Ο οικολογικός χάρτης του ΟΗΕ αποτελεί για τους 297 της Βουλής terra incognita επί επτά ολόκληρα χρόνια. Ούτε μια ερώτηση, έστω για τα μάτια του κόσμου, δεν αξιώθηκε να καταθέσει κανένα από τα κοινοβουλευτικά μορφώματα.

Η ακρίβεια των κοινωνικών αγαθών δεν μπορεί να αποτελεί μονοκαλλιέργεια. Υπάρχει και η ακρίβεια των εθνικών αγαθών, όπως είναι η γη, το έδαφος, η Στεριανή όσο κι η Θαλάσσια πατρίδα.

Αυτό ακριβώς λέει η UNCLOS. Ότι έως τα 12 μίλια είναι γη , έδαφος, πατρίδα, όπου ασκείται πλήρης η κυριαρχία.

Κάποτε ειπώθηκε η φράση: “Αυτή είναι η Ελλάδα”. Και εγώ, Βουλευτής τότε Έβρου του ΠΑΣΟΚ,  απάντησα: “Αυτή είναι η Πολιτική Ελλάδα”. “Αυτό δεν είναι ΠΑΣΟΚ”.

_____________________

Διδυμότειχο, Σεπτέμβριος 2026