Σαρηγιάννης στο Cretaone 102,3: «Η “κβαντική ιατρική” ως όρος επισήμως δεν υπάρχει» – Τι ισχύει πραγματικά

Ο πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών ξεκαθαρίζει τη διαφορά ανάμεσα στην πραγματική εφαρμογή της κβαντικής φυσικής στην ιατρική και στις πρακτικές που χρησιμοποιούν τον όρο χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση

«Η κβαντική ιατρική ως όρος επισήμως δεν υπάρχει», ανέφερε στο Cretaone 102,3, διευθυντής και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, καθηγητής Δημοσθένης Σαρηγιάννης, μιλώντας στην Αντιγόνη Ανδρεάκη για την κβαντική έρευνα στην ιατρική.

Ο κ. Σαρηγιάννης ξεκαθάρισε ότι υπάρχει πραγματικό και ενεργό ερευνητικό πεδίο που αφορά την εφαρμογή της κβαντικής φυσικής και κβαντομηχανικών φαινομένων στη βιολογία, με πιθανές εφαρμογές στην ιατρική. Αυτό, όπως υπογράμμισε, δεν ταυτίζεται με τον όρο «κβαντική ιατρική», όπως χρησιμοποιείται σε πρακτικές εναλλακτικής θεραπείας.

«Η κβαντική ιατρική ως όρος επισήμως δεν υπάρχει»

«Αυτό που υπάρχει είναι η κβαντική φυσική, είναι η εφαρμογή της κβαντικής φυσικής στη βιολογία, αν θέλω να το πω πιο γρήγορα, κβαντική βιολογία, εφαρμοσμένη στην ιατρική», ανέφερε.

Όπως εξήγησε ο καθηγητής, πρόκειται για αναδυόμενο ερευνητικό πεδίο που εξετάζει τον ρόλο κβαντομηχανικών φαινομένων σε βιολογικές διαδικασίες και διερευνά κατά πόσο αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν στη διάγνωση και, μελλοντικά, στη θεραπεία ασθενειών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΑΑΔΕ: Πωλούνται αυτοκίνητα με τιμή από 500 ευρώ! – Δείτε αναλυτικά τα μοντέλα και τις τιμές τους

Στο πεδίο αυτό περιλαμβάνονται έρευνες που αφορούν τη μεταφορά ενέργειας στα κύτταρα, τη λειτουργία των μιτοχονδρίων, μηχανισμούς βλάβης του DNA, αλλά και νέες τεχνικές απεικόνισης και ανίχνευσης.

Άλλο η κβαντική έρευνα, άλλο οι «κβαντικές θεραπείες»

Ο πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών έκανε σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στην επιστημονική έρευνα και στις πρακτικές που αυτοπροσδιορίζονται ως «κβαντικές θεραπείες».

«Αυτές είναι γνήσιες γραμμές έρευνας σε αξιολογημένα υψηλού επιπέδου παγκόσμια περιοδικά φυσικής, χημείας, βιολογίας», σημείωσε.

Ωστόσο, όπως διευκρίνισε, οι κλινικές εφαρμογές των πραγματικών αυτών ερευνών παραμένουν κυρίως σε προκλινικό στάδιο ή σε πρώιμες φάσεις κλινικών μελετών.

«Είμαστε σε φάση ανάπτυξης της έρευνας, έντονης έρευνας, αλλά όχι της “κβαντικής ιατρικής”», τόνισε.

Αντίθετα, ο όρος «κβαντική ιατρική» χρησιμοποιείται, σύμφωνα με τον ίδιο, από πρακτικές εναλλακτικής θεραπείας που υποστηρίζουν ότι μπορούν να διαγνώσουν ή να θεραπεύσουν ασθένειες μέσω «ενεργειακών πεδίων» ή «κβαντικών δονήσεων» του οργανισμού.

«Δανείζονται λεξιλόγιο από την κβαντική φυσική»

Ο καθηγητής εξήγησε ότι σε αυτές τις πρακτικές χρησιμοποιείται επιστημονική ορολογία χωρίς να εφαρμόζονται οι πραγματικοί μαθηματικοί και φυσικοί μηχανισμοί της κβαντικής φυσικής.

«Αυτά τα συστήματα που συζητάμε δανείζονται λεξιλόγιο από την κβαντική φυσική, χωρίς να χρησιμοποιούνται τα πραγματικά μαθηματικά ή τους ακριβείς φυσικούς μηχανισμούς», ανέφερε.

Το κρίσιμο ζήτημα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η κλινική τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπάρχουν παγκοσμίως οι απαιτούμενες μελέτες που να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα τέτοιων πρακτικών πέρα από το φαινόμενο placebo.

«Δεν έχει αποδειχθεί ακόμα σε ένα τέτοιο επίπεδο μελετών παγκοσμίως», είπε χαρακτηριστικά.

«Δεν είναι μόνο στην Ελλάδα – είναι παγκόσμιο φαινόμενο»

Ο κ. Σαρηγιάννης διευκρίνισε ότι η σύγχυση γύρω από τους συγκεκριμένους όρους δεν αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα.

«Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Δεν είναι μόνο ελληνικό», σημείωσε, αναφέροντας ότι αντίστοιχες πρακτικές εμφανίζονται σε πολλές χώρες.

Για τον ίδιο, το πρόβλημα συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τη χρήση επιστημονικών όρων χωρίς σαφή διάκριση ως προς το τι έχει αποδειχθεί και τι όχι.

«Πρέπει λίγο και όλοι μας, και εσείς, ο δημοσιογράφος, και η ιατρική κοινότητα, και οι επιστήμονες, να μπορέσουμε να ξεκαθαρίσουμε τους όρους», ανέφερε.

Η πραγματική κβαντική έρευνα μπορεί να αλλάξει την ιατρική

Παρά τις επισημάνσεις του για τα όρια της σημερινής γνώσης, ο πρόεδρος του ΕΙΕ υπογράμμισε ότι η πραγματική εφαρμογή κβαντομηχανικών φαινομένων στην ιατρική παρουσιάζει σημαντικές προοπτικές.

Ένα από τα παραδείγματα που ανέφερε αφορά τη δυνατότητα ταχύτερης αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας μιας θεραπείας, ώστε να προσαρμόζεται έγκαιρα η αντιμετώπιση ενός ασθενούς.

«Υπάρχουν τρομερά επιτεύγματα που ήδη τα βλέπουμε σε προκλινικό επίπεδο, τα βλέπουμε σε αρχικό κλινικό επίπεδο, αλλά όχι στο εύρος των μελετών που απαιτούνται για να πεις ότι αυτό θα περάσει σε κλινική πράξη παγκόσμια», ανέφερε.

Επένδυση 30 εκατ. ευρώ σε νέα ερευνητική υποδομή

Ο κ. Δημοσθένης Σαρηγιάννης αναφέρθηκε και σε ερευνητική υποδομή που βρίσκεται σε φάση έναρξης στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, με αντικείμενο την έρευνα για τον καρκίνο.

Όπως είπε, πρόκειται για επένδυση συνολικού ύψους περίπου 30 εκατομμυρίων ευρώ, με εξοπλισμό και τεχνικές που, σύμφωνα με τον ίδιο, εφαρμόζονται σε περιορισμένο αριθμό ερευνητικών κέντρων διεθνώς.

«Ένα σημαντικό κομμάτι έχει να κάνει με τεχνικές φωτονικής που ουσιαστικά εκμεταλλεύονται κυματομηχανικά φαινόμενα», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι αντίστοιχη έρευνα πραγματοποιείται σε σημαντικά διεθνή κέντρα.

Η ανησυχία του είναι ότι η επιστημονική αυτή δουλειά μπορεί να χαθεί μέσα στη γενικευμένη χρήση του όρου «κβαντικό».

«Να μικρύνει η αξία της επιστημονικής καινοτομίας», είπε, εξηγώντας γιατί θεωρεί απαραίτητο να υπάρχει σαφής διαχωρισμός των επιστημονικά τεκμηριωμένων εφαρμογών από τις υπόλοιπες πρακτικές.

«Ο επιστήμονας θέλει χρόνια δουλειάς για ένα μικρό συμπέρασμα»

Ο πρόεδρος του ΕΙΕ στάθηκε και στη διαφορά ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο παράγεται η επιστημονική γνώση και στην ευκολία με την οποία διατυπώνονται ισχυρισμοί χωρίς αντίστοιχη τεκμηρίωση.

«Ο επιστήμονας θέλει να είναι προσεκτικός. Θέλει όταν σας πει κάτι να είναι έτσι ακριβώς», ανέφερε.

«Για να είναι έτσι ακριβώς θέλει δουλειά πολύ. Θέλει χρόνια πάνω από ένα μηχάνημα, από μία διάταξη, με κόστος και με χρόνο ανθρώπινο και με κόστος οικονομικό», πρόσθεσε.

Για τον ίδιο, η σαφής χρήση των επιστημονικών όρων αποτελεί προϋπόθεση ώστε το κοινό να μπορεί να διακρίνει την έρευνα από πρακτικές που δεν έχουν περάσει από τα αντίστοιχα στάδια επιστημονικής αξιολόγησης.